بازداشتهای ICE در آمریکا رکورد زد؛ چرا اخراج مهاجران همپای آن افزایش نیافته است؟
تاریخ انتشار: ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶
بازداشتهای مهاجرتی در آمریکا طی ماههای اخیر افزایش چشمگیری داشتهاند؛ اما رشد بازداشتها به افزایش متناسب اخراج مهاجران منجر نشده است. بر اساس دادههای اولیه دولتی که خبرگزاری رویترز بررسی کرده، شمار بازداشتهای اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) در اوت ۲۰۲۶ به نزدیک ۵۱ هزار مورد رسید؛ سومین رکورد ماهانه پیاپی. در همین حال، شمار اخراجها تقریباً ثابت ماند و بهطور میانگین حدود ۱۲۰۰ نفر در روز بود.
گزارش رویترز نشان میدهد که افزایش بازداشتها لزوماً به معنای افزایش همزمان اخراجها نیست. موانع حقوقی، ظرفیت محدود پروازهای اخراج و دشواری هماهنگی با کشورهای مقصد، از جمله عواملی هستند که روند انتقال افراد بازداشتشده از بازداشتگاه به خارج از آمریکا را کند میکنند.
چرا بازداشتهای مهاجرتی در آمریکا افزایش یافتهاند؟
بر اساس گزارش رویترز، سه عامل اصلی در افزایش بازداشتهای مهاجرتی نقش داشتهاند:
- همکاری بیشتر پلیسهای محلی و ایالتی با ICE: گسترش همکاری میان نهادهای محلی و فدرال، امکان شناسایی و بازداشت افراد بیشتری را فراهم کرده است.
- استفاده گستردهتر از فناوری: ابزارهای ردیابی و پردازش اطلاعات، شناسایی افراد و اجرای عملیات مهاجرتی را تسهیل کردهاند.
- تبادل اطلاعات میان نهادهای فدرال: هماهنگی و بهاشتراکگذاری دادهها میان سازمانهای دولتی، از دیگر عوامل افزایش بازداشتها عنوان شده است.
دادههای اولیه بررسیشده توسط رویترز نشان میدهد که بازداشتها در اوت به حدود ۵۱ هزار مورد رسیدهاند؛ در حالی که در ماه مه، با وجود حدود ۱۹ هزار بازداشت کمتر، میانگین روزانه اخراجها تقریباً مشابه بوده است. این مقایسه نشان میدهد افزایش بازداشتها بهتنهایی تضمین نمیکند که اخراجها نیز با همان سرعت افزایش پیدا کنند.
چرا افزایش بازداشتها به اخراج بیشتر منجر نمیشود؟
یکی از موانع اصلی، وضعیت حقوقی افرادی است که بازداشت میشوند. همه افراد بازداشتشده، حکم نهایی اخراج ندارند یا پرونده مهاجرتی آنها به مرحلهای نرسیده است که اخراج فوری امکانپذیر باشد. برخی از بازداشتشدگان درخواستهای پناهندگی، اقامت دائم یا دیگر پروندههای حقوقی در جریان دارند؛ موضوعی که میتواند روند اخراج را پیچیدهتر و طولانیتر کند.
گزارش رویترز همچنین میگوید بیش از سهچهارم بازداشتهای اخیر مربوط به افرادی بوده که سابقه کیفری نداشتهاند. این موضوع بهمعنای برخورداری خودکار این افراد از حق ماندن در آمریکا نیست؛ اما نشان میدهد که بازداشت مهاجرتی الزاماً به معنای بازداشت فردی با محکومیت کیفری یا دارای حکم قطعی اخراج نیست.
ظرفیت محدود پروازها؛ یکی از گلوگاههای اخراج مهاجران
حتی زمانی که دولت قصد اخراج فردی را دارد، اجرای آن به امکانات عملیاتی و هماهنگیهای لازم وابسته است. ظرفیت محدود پروازهای اخراج، یکی از موانعی است که در گزارش رویترز به آن اشاره شده است.
برخی از هواپیماهای جدید نیز در انتظار دریافت مجوزهای لازم از اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) بودهاند و پروازهای موجود هم با ظرفیت کامل انجام نمیشدهاند. در کنار این محدودیتها، پذیرش افراد از سوی کشورهای مقصد و موانع حقوقی میتوانند زمان اجرای اخراج را افزایش دهند. بنابراین، بازداشت بیشتر لزوماً به خروج سریعتر افراد از آمریکا منتهی نمیشود.
خانوادههای مهاجر در بلاتکلیفی بازداشتهای ICE
پیامدهای بازداشتهای مهاجرتی تنها به آمارهای دولتی محدود نمیشود و میتواند خانوادههای مهاجر را نیز درگیر کند.
در گزارش رویترز، میریام موران، ساکن سانفرانسیسکو، در تصویری از مادرش که پنج ماه بدون حکم اخراج در بازداشت ICE بوده، یاد شده است. همچنین گزارش به پرونده زوجی اشاره میکند که پس از بازداشت، خانواده و نوههای شهروند آمریکایی آنها با پیامدهای جدایی روبهرو شدهاند.
این نمونهها نشان میدهند که طولانیشدن بازداشت و بلاتکلیفی حقوقی میتواند فشار قابلتوجهی بر خانوادهها وارد کند؛ حتی در مواردی که روند اخراج هنوز نهایی نشده است.
شکاف میان بازداشت و اخراج چه معنایی دارد؟
افزایش بازداشتها و ثابتماندن نسبی اخراجها نشان میدهد که اجرای سیاستهای مهاجرتی صرفاً به تعداد عملیات بازداشت وابسته نیست. ظرفیت بازداشتگاهها، روندهای حقوقی، دسترسی به پرواز و همکاری کشورهای مقصد نیز در تعیین سرعت اخراجها نقش دارند.
برای مهاجران و خانوادههای آنها، این وضعیت میتواند به معنای طولانیترشدن دوره بلاتکلیفی باشد. با این حال، آمار کلی بازداشتها بهتنهایی نمیتواند سرنوشت پرونده هر فرد را مشخص کند؛ وضعیت هر پرونده به شرایط حقوقی و مهاجرتی همان فرد بستگی دارد.
اهمیت این خبر
افزایش بازداشتهای مهاجرتی در آمریکا، در کنار ثابتماندن نسبی آمار اخراجها، نشان میدهد که تشدید اقدامات اجرایی ICE لزوماً به معنای اخراج سریعتر مهاجران نیست. محدودیت ظرفیت پروازها، موانع حقوقی و طولانیشدن روند رسیدگی به پروندهها میتوانند بر مدت بازداشت و وضعیت مهاجران تأثیر بگذارند.
برای مهاجران، متقاضیان پناهندگی و خانوادههایی که اعضای آنها در آمریکا زندگی میکنند، این تحولات اهمیت زیادی دارد؛ زیرا بازداشت مهاجرتی با صدور حکم نهایی اخراج یکسان نیست و هر پرونده با توجه به شرایط حقوقی و مهاجرتی فرد بررسی میشود. آگاهی از آخرین مقررات و پیگیری وضعیت پرونده، در چنین شرایطی اهمیت ویژهای دارد.
جمعبندی
گزارش رویترز در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ نشان میدهد که بازداشتهای ICE در آمریکا در اوت به حدود ۵۱ هزار مورد رسید و سومین رکورد ماهانه پیاپی را ثبت کرد؛ اما اخراجها با همان سرعت افزایش نیافتند و میانگین آنها حدود ۱۲۰۰ نفر در روز باقی ماند.
همکاری بیشتر نهادهای محلی با ICE، گسترش استفاده از فناوری و تبادل اطلاعات، از عوامل افزایش بازداشتها هستند. در مقابل، موانع حقوقی، محدودیت ظرفیت پروازها و دشواری هماهنگی با کشورهای مقصد، روند اخراج را محدود میکنند. در نتیجه، افزایش بازداشتها را نباید معادل افزایش هماندازه یا فوری اخراج مهاجران دانست.
منابع خبر
 (5).webp)
